Mijn excuses voor dit la(a)t(st)e bericht, maar dat is volledig te wijten aan de Chinese regering die de blogspotsite gecensureerd heeft sinds halverwege mei. Gevolg: geen toegang meer en dus ook geen updates.
Intussen ben ik veilig en wel geland in Belgie. De laatste maanden stonden vooral in het teken van papers schrijven, uitstapjes met de vrienden en lekker eten.
De papers (ja, er moet ook gewerkt worden) waren begin juni al van de baan dus was er nog veel tijd over om met de kameraden allerlei activiteiten te organiseren: ktv, bowling, lekker Duits, Koreaans, Indisch gaan eten, het grootste waterpark van zuidoost-Azie,...
Het afscheid was zwaar. Als je bijna een jaar met dezelfde mensen doorbrengt, samen eet, samen les volgt, samen weggaat... dan raak je aan elkaar gehecht. Gelukkig hebben we al een reunie in de nabije toekomst, want in januari volgend jaar zijn we allemaal uitgenodigd op een trouwfeest in Japan.
Chongqing '08-'09 zit erop. Het was een fantastische ervaring. Op dit moment als een droom waaruit ik net ben ontwaakt.
Chongqing '09-'10 begint echter in september... Hopelijk kan ik jullie dan weer van verslagjes voorzien. Tot binnenkort!
maandag 6 juli 2009
woensdag 6 mei 2009
Back to Nature
Omdat ik eind april Chongqing wat beu was, beslisten we nog eens een trip in te lassen. De vervuiling, de drukte, de Chinezen,... ik was een beetje uitgekeken op alles en iedereen (zelfs de vrienden uit de dorm)...
Om ons op te laden voor onze laatste 2 maanden hier, besloten Klaas, Corinna, Masha en ik de bergen in te trekken om een frisse neus te halen. Met 2 tenten en 4 slaapzakken vertrokken we op zondag 26 april naar Chengdu met de trein om daar de bus te nemen naar Kangding (ongeveer 2000m). We brachtten er de nacht door op de vloer van een hostel omdat er in de hele stad geen bed meer vrij was. De volgende dag volgde een lange busrit (6 uur) over de Sichuan-Tibet Highway. De weg was een ramp. Uren hebben we zitten hobbelen tussen de keien! In Liuba (3800 m) kochten we nog wat proviand en trokken we langs een bergweg de natuur in. Niet veel later al zetten we ons tentje op langs een rivier en begonnen we hout te verzamelen voor ons kampvuur. Iedere keer we ons bukten en weer rechtstonden, voelden we ons wat duizelig door de hoogte. Niet te onderschatten. Tibetanen kwamen nieuwsgierig kijken wat 4 buitenlanders daar aan het uitrichten waren en sommigen kwamen zich zelfs warmen aan het vuur. 's Nachts waren Corinna en ik het slachtoffer van hoogteziekte (misselijk, overgeven, hoofdpijn,...) en de volgende dag beslisten we daarom terug af te dalen. 's Middags werden we in een Tibetaans dorp uitgenodigd voor een soort pap: thee met yakboter, suiker en een soort meel. De eerste happen lepelde ik gemakkelijk binnen, maar daarna ging het minder vlot. Uit beleefdheid heb ik alles opgegeten. 's Avonds werden we nog uitgenodigd om in een Tibetaans huis te slapen. Prachtige woning, bijzonder kleurrijk.
De dag erop was weer een wandeldag tot we een even mooie kampeerplek vonden als op onze eerste trekdag. Het kampvuur maakten we nog hoger...
Corinna was nog steeds wat grieperig en ook Klaas voelde zich niet zo wel, dus na een korte wandeling onder een hete zon, liften we op onze 4de dag terug naar Kangding.
Vanuit Kangding kostte het ons de dag erop bijzonder veel moeite om daarna door te reizen naar Danba. Verschillende minibusjes wilden een omweg maken omwille van stukken weg die in handen zijn van lokale maffia. Uiteindelijk vonden we vrij laat een busje voor een hoge prijs dat ons alsnog tot Danba kon brengen. Weer een 'schitterende' baan op voor een rit van een uur of 7. Rond 23u vonden we gelukkig nog een spotgoedkoop hotelletje (2.5 euro pp).
Dag 6 werd weer een wandeldag. We zetten koers richting een Tibetaans dorp in een vallei op zo'n 7km van Danba. Na een lange klim bereikten we de top van de heuvel met zicht op het dal. Omdat het panorama zo indrukwekkend was bleven we gewoon uren genieten in de buurt van een ruine en uiteindelijk zetten we daar ook onze tentjes op.
De volgende dag trokken we weer naar Danba, namen we nog een kijkje bij de uitkijktorens net buiten de stad en we brachten de nacht door in een hotel bij het busstation. De elektriciteit was uitgevallen dus hadden we dinner bij kaarslicht.
De voorlaatste dag bestond voor het grootste deel uit de rit naar Chengdu, zo'n 11u rijden! Nuja, na China begin je afstanden te relativeren hoor. We trakteerden ons 's avonds op een etentje in een Mexicaans restaurant (Deliciourrrrrrs, zoals de Chinezen zouden zeggen).
Gisterenmiddag zijn we dan na een aantal mooie dagen teruggekeerd naar Chongqing waar we opnieuw met open armen zijn ontvangen door onze internationale vrienden. Het doet toch altijd een beetje deugd om thuis te komen en vanaf nu kan ik er wel weer tegenaan. Dat moet ook, want over twee weken hebben we een debat over Tibet in de les dat we moeten gaan voorbereiden met Chinezen.
zondag 29 maart 2009
Censored!
O, jawel, censuur wordt hier nog steeds toegepast als weer eens een en ander in de doofpot moet worden gestopt. Sinds een kleine week is het namelijk onmogelijk om nog filmpjes te bekijken/plaatsen op youtube. Blijkbaar zitten de recente strubbelingen met Tibet daar voor iets tussen.
Bij deze plaats ik enkele filmpjes (van de januari-reis) op de blog in afwachting van de opheffing van de censuur op youtube.
Intussen verloopt alles hier vlot. Vrijdagavond organiseerden Klaas, 'kleine' Sven en ik een Belgisch feestje met vol au vent (eerste keer klaargemaakt, maar door iedereen gesmaakt dus ik ben er trots op), tomatensoep met balletjes, toast hawai, pannekoeken en Koreaanse sandwiches (dit laatste niet echt Belgisch, maar deze bijdrage van mijn 2 Koreaanse klasgenoten/ vriendinnen werd bijzonder gesmaakt, letterlijk en figuurlijk!).
Ik combineer nu ook gaojiban (de hoogste klas Chinees) met de lessen aan de faculteit economie. Management op dinsdagvoormiddag en internationale handel op zaterdag (helaas). Tot nu toe best wel interessant, althans de slides, want de lessen worden in het Chinees gegeven en dat gaat me soms iets te snel. De gaojibanlessen zijn ook niet van de poes. Het verschil met zhongjiban is vrij groot. Nieuwe woordjes met hopen, er wordt veel sneller gebabbeld en er komt veel voorbereiding bij kijken. Gelukkig heb ik nog tijd voldoende om badminton te spelen (we hebben al een paar schitterende dagen gehad met temperaturen van 25 graden en zelfs meer) of een filmpje te bekijken in goed gezelschap.
Illegale opname in het winkelcomplex aan de Twin Towers rond Chinees nieuwjaar
Ontdekkingsreizigersgevoel
Taman Negara National Park
Aapjes op het strand van Aonang, Krabi (Thailand)
Georgetown, Penang Island (Maleisie)
The Petronas Towers
maandag 16 maart 2009
北京欢迎你!
Peking
(Beijing huanying ni), 'Peking verwelkomt u': in augustus vorig jaar verwelkomde China met deze zin de wereld voor de Olympische Spelen.
Omdat mijn mama&Dirk en Johan&Mia op 3 maart landden in de nieuwe luchthaven van Peking, was dat voor mij nog eens een gelegenheid om naar de hoofdstad af te zakken. Eenmaal herenigd met de 'backpackers', trokken we via het plein van de Hemelse Vrede richting verboden stad, een van China's topbezienswaardigheden. Het plein zelf konden we helaas niet op omwille van het Nationaal Volkscongres. We brachtten nog een kort bezoek aan Jingshan, een heuvel van waarop je een mooi zicht hebt op de stad (jammer genoeg geldt dit slechts als de zon schijnt), en nadien genoten we in de warme zetels van het hostel nog van het samenzijn.
Een fietstocht nam het grootste deel van onze tweede dag in Peking in beslag. De zon liet zich niet zien en het was behoorlijk koud. Na het kopen van onze treinbiljetten in het mooie weststation van Peking, reden we richting Klokken- en Trommeltoren.
Dag 3: wat zou een bezoek aan China zijn, zonder de beklimming van de Chinese Muur. Met metro, bus en taxi duurde het meer dan 2u alvorens we in Simatai aan de beklimming konden beginnen. Het wandelen op de muur onder een stralende zon was gewoonweg schitterend. De sneeuw die de nacht voordien was gevallen zorgde voor een poetisch sfeertje, maar maakte het klimmen niet altijd even gemakkelijk.
Wat onze laatste dag in Peking had moeten worden (zie verder) begon met een kort bezoek aan de tempel van de hemel waar een heleboel Chinezen aan het dansen waren. De dames wilden nog wat parels kopen dus gingen we vervolgens naar de parelmarkt alwaar ik mijn beste Chinees bovenhaalde om te onderhandelen over de prijs. Met de metro gingen we dan naar het Olympisch dorp. Het hele complex met het vogelnest en de watercube waren nog indrukwekkender dan ik had gedacht. Omdat onze tijd beperkt was, gingen we al snel verder naar het zomerpaleis waar we nog een uurtje de tijd hadden voor een vluchtige blik op de marmeren boot en het Kunmingmeer, veel te kort natuurlijk! Met bus en metro naar het hostel, vliegensvlug de bagage opgehaald en met zijn vijven in een taxi gesprongen om naar het station te rijden, maar wat in CQ wel lukt, lukt daarom niet in Peking en na een tevergeefse Chinese colere van mij, moesten Dirk en Johan overstappen in een andere taxi. Heel die scene had ons kostbare minuten doen verliezen en in het weststation stelden we vast dat onze trein drie minuten voordien was vertrokken. Pech!
Extra dagje Peking, maar niet getreurd. We verkenden eerst de hutongs, de traditionele wijken van de stad. Velen werden gesloopt in aanloop naar de Spelen. Jammer, want het is er aangenaam wandelen en je kan er even ontsnappen aan de drukte van de stad. Nadien gingen we nog eens naar de 天安门 (Tian'anmen), 'de poort van de Hemelse Vrede'. Vanop dit bouwwerkje riep Mao in 1949 de Volksrepubliek China uit. Deze keer trokken we op tijd richting station alwaar we de nachttrein (softsleepers) namen naar Pingyao.
Pingyao
Dit kleine dorpje dat volledig ommuurd is, dateert uit de Mingdynastie (1362-1644 n.Chr.). Het was er bijzonder aangenaam wandelen, maar uiteindelijk waren we blij dat we nog een dag extra in Peking hadden, want na een dag heb je wel alle souvenirwinkeltjes, restaurants, guesthouses en andere bezienswaardigheden gezien. 's Avonds namen we opnieuw de trein (hardsleepers deze keer) naar Xi'an.
Xi'an
De stad van het terracottaleger. De aarden mannetjes stonden in een enorme afgedekte ruimte die me wat deed denken aan de stationshal van Paris Nord. Nog steeds graven ze mannetjes op. Toch was ik niet echt overdonderd door deze site die op de Unescolijst staat. Weinig informatie in het Engels, te weinig mannetjes naar mijn zin, opdringerige mensen die je vanalles proberen aansmeren,... 's Avonds spraken we af met Kitty, ex-klasgenote van Gent die nu hier Chinees studeert. We nuttigden ons avondmaal in de moslimwijk in de buurt van de prachtig verlichte Klokken- en Trommeltoren.
De volgende dag brachtten we nog wat tijd door in het park aan de Big Goose Pagoda alvorens om 15u door te reizen naar Chongqing (opnieuw softsleepers, want de hardsleepers waren de backpackers niet echt bevallen).
Chongqing
Hoewel CQ niet echt veel te bieden heeft voor toeristen, probeerde ik mijn gasten toch de beste plekjes te laten zien. Ciqikou, de oude stad stond hierbij als eerste op het programma. Ook het centrale district waar beide rivieren samenkomen achtte ik een bezoekje waard, maar het beste van Chongqing stond vorig weekend op het programma: een tweedaags bezoek aan Wulong. Daar konden we even ontsnappen aan de drukte van de stad, genieten van de stilte en de sterren op Fairy Maiden Mountain en prachtig wandelen in het nationale geopark van de drie bruggen. Maandagmiddag vertrokken de backpackers richting Shanghai en namen we afscheid. Ik hou van hieruit wel een oogje in het zeil!
(Beijing huanying ni), 'Peking verwelkomt u': in augustus vorig jaar verwelkomde China met deze zin de wereld voor de Olympische Spelen.
Omdat mijn mama&Dirk en Johan&Mia op 3 maart landden in de nieuwe luchthaven van Peking, was dat voor mij nog eens een gelegenheid om naar de hoofdstad af te zakken. Eenmaal herenigd met de 'backpackers', trokken we via het plein van de Hemelse Vrede richting verboden stad, een van China's topbezienswaardigheden. Het plein zelf konden we helaas niet op omwille van het Nationaal Volkscongres. We brachtten nog een kort bezoek aan Jingshan, een heuvel van waarop je een mooi zicht hebt op de stad (jammer genoeg geldt dit slechts als de zon schijnt), en nadien genoten we in de warme zetels van het hostel nog van het samenzijn.
Een fietstocht nam het grootste deel van onze tweede dag in Peking in beslag. De zon liet zich niet zien en het was behoorlijk koud. Na het kopen van onze treinbiljetten in het mooie weststation van Peking, reden we richting Klokken- en Trommeltoren.
Dag 3: wat zou een bezoek aan China zijn, zonder de beklimming van de Chinese Muur. Met metro, bus en taxi duurde het meer dan 2u alvorens we in Simatai aan de beklimming konden beginnen. Het wandelen op de muur onder een stralende zon was gewoonweg schitterend. De sneeuw die de nacht voordien was gevallen zorgde voor een poetisch sfeertje, maar maakte het klimmen niet altijd even gemakkelijk.
Wat onze laatste dag in Peking had moeten worden (zie verder) begon met een kort bezoek aan de tempel van de hemel waar een heleboel Chinezen aan het dansen waren. De dames wilden nog wat parels kopen dus gingen we vervolgens naar de parelmarkt alwaar ik mijn beste Chinees bovenhaalde om te onderhandelen over de prijs. Met de metro gingen we dan naar het Olympisch dorp. Het hele complex met het vogelnest en de watercube waren nog indrukwekkender dan ik had gedacht. Omdat onze tijd beperkt was, gingen we al snel verder naar het zomerpaleis waar we nog een uurtje de tijd hadden voor een vluchtige blik op de marmeren boot en het Kunmingmeer, veel te kort natuurlijk! Met bus en metro naar het hostel, vliegensvlug de bagage opgehaald en met zijn vijven in een taxi gesprongen om naar het station te rijden, maar wat in CQ wel lukt, lukt daarom niet in Peking en na een tevergeefse Chinese colere van mij, moesten Dirk en Johan overstappen in een andere taxi. Heel die scene had ons kostbare minuten doen verliezen en in het weststation stelden we vast dat onze trein drie minuten voordien was vertrokken. Pech!
Extra dagje Peking, maar niet getreurd. We verkenden eerst de hutongs, de traditionele wijken van de stad. Velen werden gesloopt in aanloop naar de Spelen. Jammer, want het is er aangenaam wandelen en je kan er even ontsnappen aan de drukte van de stad. Nadien gingen we nog eens naar de 天安门 (Tian'anmen), 'de poort van de Hemelse Vrede'. Vanop dit bouwwerkje riep Mao in 1949 de Volksrepubliek China uit. Deze keer trokken we op tijd richting station alwaar we de nachttrein (softsleepers) namen naar Pingyao.
Pingyao
Dit kleine dorpje dat volledig ommuurd is, dateert uit de Mingdynastie (1362-1644 n.Chr.). Het was er bijzonder aangenaam wandelen, maar uiteindelijk waren we blij dat we nog een dag extra in Peking hadden, want na een dag heb je wel alle souvenirwinkeltjes, restaurants, guesthouses en andere bezienswaardigheden gezien. 's Avonds namen we opnieuw de trein (hardsleepers deze keer) naar Xi'an.
Xi'an
De stad van het terracottaleger. De aarden mannetjes stonden in een enorme afgedekte ruimte die me wat deed denken aan de stationshal van Paris Nord. Nog steeds graven ze mannetjes op. Toch was ik niet echt overdonderd door deze site die op de Unescolijst staat. Weinig informatie in het Engels, te weinig mannetjes naar mijn zin, opdringerige mensen die je vanalles proberen aansmeren,... 's Avonds spraken we af met Kitty, ex-klasgenote van Gent die nu hier Chinees studeert. We nuttigden ons avondmaal in de moslimwijk in de buurt van de prachtig verlichte Klokken- en Trommeltoren.
De volgende dag brachtten we nog wat tijd door in het park aan de Big Goose Pagoda alvorens om 15u door te reizen naar Chongqing (opnieuw softsleepers, want de hardsleepers waren de backpackers niet echt bevallen).
Chongqing
Hoewel CQ niet echt veel te bieden heeft voor toeristen, probeerde ik mijn gasten toch de beste plekjes te laten zien. Ciqikou, de oude stad stond hierbij als eerste op het programma. Ook het centrale district waar beide rivieren samenkomen achtte ik een bezoekje waard, maar het beste van Chongqing stond vorig weekend op het programma: een tweedaags bezoek aan Wulong. Daar konden we even ontsnappen aan de drukte van de stad, genieten van de stilte en de sterren op Fairy Maiden Mountain en prachtig wandelen in het nationale geopark van de drie bruggen. Maandagmiddag vertrokken de backpackers richting Shanghai en namen we afscheid. Ik hou van hieruit wel een oogje in het zeil!
vrijdag 27 februari 2009
One day I'll fly away
en die dag was 18 januari 2009. Na de examens van 5 en 6 juni waarvoor ik zonder enige problemen ben geslaagd begon de vakantie en die duurde tot 23 februari. De perfecte gelegenheid om nog eens een reisje te maken en omdat er in China volksverhuizingen plaatsvinden naar aanleiding van het Chinees nieuwjaar, besloot ik China te verlaten.
Ik heb lang getwijfeld tussen de combinatie Laos, Cambodia en Vietnam of Maleisie, Singapore en Thailand. Uiteindelijk zijn het de laatste drie landen geworden. Ten eerste omdat ik geen visum nodig heb voor die landen en ten tweede vond ik een goedkope vlucht via airasia. Ik betaalde amper 160 euro van Shenzhen naar Kuala Lumpur(KL).
Maleisie
KL zelf liet ik al snel achter mij. Het is een grote stad met enkele indrukwekkende gebouwen waaronder de Petronas Towers, sinds de aanslagen op het WTC zijn dit de hoogste Twin Towers ter wereld. Ik bracht ook een bezoek aan enkele tuinen en parken.
Melaka, zo'n 3 uur zuidwaarts rijden, was echter meer mijn ding: een niet al te grote, historische en bijzonder charmante stad. Melaka ligt aan de zee-engte tussen Maleisie en Sumatra waaraan het zijn naam heeft gegeven: de straat van Malacca. Bijzonder mooie zonsondergangen gezien daar. Vervolgens ging ik verder zuidwaarts naar Johor Bahru, transitstad op weg naar Singapore. Na een kort bezoek aan deze stad ging ik via de oostkust van Maleisie naar het noorden om dan ergens halverwege (Kuantan) het binnenland in te trekken. Daar overnachtte ik in enkele kleine 'steden' met enkele heel poetische plaatsen (een grot die ik vond dankzij een Noor die me erover vertelde, een wandeling langs het spoor van de jungletrein). Via Kota Bahru kwam ik in Thailand terecht waar ik 1 week verbleef en genoot van zee en zon (mag ook al eens). Daarna opnieuw Maleisie binnen en na een kort bezoek aan Georgetown (Penang eiland) ben ik terug in Kuala Lumpur aanbeland waar ik nog een klasgenote uit Gent heb ontmoet.
Singapore
Twee dagen heb ik er doorgebracht, maar ik sliep in Johor Bahru (zuiden van Maleisie) omdat dit veel goedkoper was dan SP. De stad zelf was aangenaam om in te wandelen. Vooral de regio rond de haven was gezellig. Verder is er dan nog het zakendistrict met de indrukwekkende skyline en enkele grote parken. SP is eigenlijk vooral bekend om zijn vele shopping malls en is erg in trek bij buitenlanders, plaatsen die ik liever mijd en ik was dus eigenlijk liever in Maleisie...
Thailand
Naar Thailand ben ik gegaan om even uit te rusten na al het over en weer geloop. Phuket was een aangenaam stadje waar ik heel goedkoop heb geslapen (eigen slaap- en badkamer voor 4 euro per nacht). Qua buitenlanders viel dit ook nog mee omdat de meeste verzameld zijn aan Patong Beach. Daar bracht ik 1 dag door. Op enkele bordjes met tsunami-evacuatieroutes na, is er geen spoor meer van de ramp die zich daar 4 jaar geleden afspeelde. Massa's buitenlanders, winkels, hotels en restaurants. De dag erop trok ik naar Karon Beach: veel rustiger, kristalhelder water en een stralende zon. Ik bracht er dan ook enkele uurtjes in de zee door. Op weg naar Maleisie verbleef ik nog enkele dagen in Krabi, minder bekend dan Phuket, maar minstens even mooi en minder toeristisch. Op een van de stranden in de buurt ontmoette ik nog een medestudent uit Chongqing die er met zijn ouders op reis was.
Het was een reis die me op verschillende vlakken veel heeft bijgeleerd. Ik heb vele mensen ontmoet, veel gezien en nergens echt noemenswaardige problemen gehad. Dagen die minder goed begonnen, eindigden vaak zo onverwacht dat dit dikwijls mijn beste dagen waren. Helaas kan ik jullie (nog) geen foto's tonen van deze 5 weken omdat er tijdens de overdracht van de foto's van camera naar computer wat is foutgelopen en ik nog niet zeker ben of ik mijn foto's kan recupereren. Laat ons hopen...
Ondertussen is het tweede semester in CQ begonnen. Voor de masters, waaronder mijn lessen economie vallen, beginnen de lessen eigenlijk pas volgende week, dus ga ik in afwachting van mijn uurrooster alvast naar gaojiban, de hoogste klas Chinees. Niet altijd even gemakkelijk, maar ik kan maar bijleren!
Ik heb lang getwijfeld tussen de combinatie Laos, Cambodia en Vietnam of Maleisie, Singapore en Thailand. Uiteindelijk zijn het de laatste drie landen geworden. Ten eerste omdat ik geen visum nodig heb voor die landen en ten tweede vond ik een goedkope vlucht via airasia. Ik betaalde amper 160 euro van Shenzhen naar Kuala Lumpur(KL).
Maleisie
KL zelf liet ik al snel achter mij. Het is een grote stad met enkele indrukwekkende gebouwen waaronder de Petronas Towers, sinds de aanslagen op het WTC zijn dit de hoogste Twin Towers ter wereld. Ik bracht ook een bezoek aan enkele tuinen en parken.
Melaka, zo'n 3 uur zuidwaarts rijden, was echter meer mijn ding: een niet al te grote, historische en bijzonder charmante stad. Melaka ligt aan de zee-engte tussen Maleisie en Sumatra waaraan het zijn naam heeft gegeven: de straat van Malacca. Bijzonder mooie zonsondergangen gezien daar. Vervolgens ging ik verder zuidwaarts naar Johor Bahru, transitstad op weg naar Singapore. Na een kort bezoek aan deze stad ging ik via de oostkust van Maleisie naar het noorden om dan ergens halverwege (Kuantan) het binnenland in te trekken. Daar overnachtte ik in enkele kleine 'steden' met enkele heel poetische plaatsen (een grot die ik vond dankzij een Noor die me erover vertelde, een wandeling langs het spoor van de jungletrein). Via Kota Bahru kwam ik in Thailand terecht waar ik 1 week verbleef en genoot van zee en zon (mag ook al eens). Daarna opnieuw Maleisie binnen en na een kort bezoek aan Georgetown (Penang eiland) ben ik terug in Kuala Lumpur aanbeland waar ik nog een klasgenote uit Gent heb ontmoet.
Singapore
Twee dagen heb ik er doorgebracht, maar ik sliep in Johor Bahru (zuiden van Maleisie) omdat dit veel goedkoper was dan SP. De stad zelf was aangenaam om in te wandelen. Vooral de regio rond de haven was gezellig. Verder is er dan nog het zakendistrict met de indrukwekkende skyline en enkele grote parken. SP is eigenlijk vooral bekend om zijn vele shopping malls en is erg in trek bij buitenlanders, plaatsen die ik liever mijd en ik was dus eigenlijk liever in Maleisie...
Thailand
Naar Thailand ben ik gegaan om even uit te rusten na al het over en weer geloop. Phuket was een aangenaam stadje waar ik heel goedkoop heb geslapen (eigen slaap- en badkamer voor 4 euro per nacht). Qua buitenlanders viel dit ook nog mee omdat de meeste verzameld zijn aan Patong Beach. Daar bracht ik 1 dag door. Op enkele bordjes met tsunami-evacuatieroutes na, is er geen spoor meer van de ramp die zich daar 4 jaar geleden afspeelde. Massa's buitenlanders, winkels, hotels en restaurants. De dag erop trok ik naar Karon Beach: veel rustiger, kristalhelder water en een stralende zon. Ik bracht er dan ook enkele uurtjes in de zee door. Op weg naar Maleisie verbleef ik nog enkele dagen in Krabi, minder bekend dan Phuket, maar minstens even mooi en minder toeristisch. Op een van de stranden in de buurt ontmoette ik nog een medestudent uit Chongqing die er met zijn ouders op reis was.
Het was een reis die me op verschillende vlakken veel heeft bijgeleerd. Ik heb vele mensen ontmoet, veel gezien en nergens echt noemenswaardige problemen gehad. Dagen die minder goed begonnen, eindigden vaak zo onverwacht dat dit dikwijls mijn beste dagen waren. Helaas kan ik jullie (nog) geen foto's tonen van deze 5 weken omdat er tijdens de overdracht van de foto's van camera naar computer wat is foutgelopen en ik nog niet zeker ben of ik mijn foto's kan recupereren. Laat ons hopen...
Ondertussen is het tweede semester in CQ begonnen. Voor de masters, waaronder mijn lessen economie vallen, beginnen de lessen eigenlijk pas volgende week, dus ga ik in afwachting van mijn uurrooster alvast naar gaojiban, de hoogste klas Chinees. Niet altijd even gemakkelijk, maar ik kan maar bijleren!
woensdag 7 januari 2009
Happy 牛 Year
Een woordje uitleg bij de titel van dit bericht: 牛 (niu, wordt uitgesproken als het Engelse 'new') betekent 'koe' en op Chinees nieuwjaar, dat eind deze maand plaatsvindt, begint het jaar van de koe/ os. De Chinezen waren dan ook bijzonder opgetogen om ons een Happy New/Koe Year toe te wensen bij de overgang van oud naar nieuw. Die avond zijn we eerst iets gaan eten in een Indisch restaurant in Jiefangbei (het centrale district van Chongqing tussen beide rivieren). Onze bende telde 20 koppen, min of meer dezelfden van kerstavond. We schoven allerlei tafeltjes bijeen en bestelden een hele hoop curry-gerechten, het een al pikanter dan het ander (ben wel fan van de Indische keuken). Rond 23.30u wandelden we naar het centrale plein van Jiefangbei om af te tellen. Volgens de politie waren er rond 0.00u 180 000 mensen aanwezig! Vuurwerk hebben we niet gezien, want we waren omringd door flatgebouwen, maar er gingen wel honderden ballonnen de lucht in. Een hele belevenis. De meeste Chinezen verdwenen al snel na middernacht, want die kruipen doorgaans vroeg in hun bedje. Geen slechte gewoonte, maar voor ons zat de nacht er nog niet op. Eerst gingen we wat dansen in een nieuwe club en rond 14.30u zijn we met een aantal naar een karaokebar gegaan, waar we (met Daniel, Ken en ik als 'die hards') hebben gezongen tot 7.00u jawel! Daarna zijn we vanzelfsprekend snel in ons bed gekropen.
Maandag en dinsdag heb ik examens gehad: lezen en luisteren/spreken op maandag en schrijven en zonghe (algemene klas met veel nieuwe woordjes, grammatica,...) op dinsdag. Om ons daarop voor te bereiden, zijn we enkele dagen met een paar in Starbucks gaan studeren met een grote kop chocomelk. De examens zelf waren eigenlijk een lachertje. Iedereen heeft minstens 80 en mij hebben ze aangeraden om volgend semester zeker naar gaojiban te gaan, de 'advanced' klas of de hoogste klas van Chinees. Indien dit nog te combineren valt met mijn lessen economie zal ik dat zeker doen! Bovendien zou ik er ook nog graag een cursus Japans of Russisch bijnemen dus we zien nog wel...
Nu hebben we 6 weken vakantie. Deze week blijf ik nog in Chongqing, maar volgende week zaterdag vlieg ik van Chongqing naar Shenzhen waar ik rond 10.00u toekom. 's Avonds vlieg ik dan verder naar Kuala Lumpur, hoodstad van Maleisie (dit voor amper 160 euro, heen en terug). Vanuit Kuala Lumpur plan ik eerst naar Singapore te gaan en dan het zuiden van Thailand te bezoeken. De 21e februari keer ik dan terug. Ik hou jullie zeker op de hoogte van mijn belevenissen in het buitenland (buiten China bedoel ik dan)
Vele groeten
Maandag en dinsdag heb ik examens gehad: lezen en luisteren/spreken op maandag en schrijven en zonghe (algemene klas met veel nieuwe woordjes, grammatica,...) op dinsdag. Om ons daarop voor te bereiden, zijn we enkele dagen met een paar in Starbucks gaan studeren met een grote kop chocomelk. De examens zelf waren eigenlijk een lachertje. Iedereen heeft minstens 80 en mij hebben ze aangeraden om volgend semester zeker naar gaojiban te gaan, de 'advanced' klas of de hoogste klas van Chinees. Indien dit nog te combineren valt met mijn lessen economie zal ik dat zeker doen! Bovendien zou ik er ook nog graag een cursus Japans of Russisch bijnemen dus we zien nog wel...
Nu hebben we 6 weken vakantie. Deze week blijf ik nog in Chongqing, maar volgende week zaterdag vlieg ik van Chongqing naar Shenzhen waar ik rond 10.00u toekom. 's Avonds vlieg ik dan verder naar Kuala Lumpur, hoodstad van Maleisie (dit voor amper 160 euro, heen en terug). Vanuit Kuala Lumpur plan ik eerst naar Singapore te gaan en dan het zuiden van Thailand te bezoeken. De 21e februari keer ik dan terug. Ik hou jullie zeker op de hoogte van mijn belevenissen in het buitenland (buiten China bedoel ik dan)
Vele groeten
Abonneren op:
Posts (Atom)
