Merry Chrismas

bovenstaande kaart geeft de plaatsen weer waar ik in december ben geweest
(nuttige tip van nonkel Niko!)

Jiuzhaigou, half bevroren waterval

Jzg: 1 van de meren

Jzg

Jzg: helder water

Songpan: het witte tipje is Xuebaoding

Sp: het hoogste punt waar wij zijn geweest

Sp: op de paarden

Sp: nabij een Tibetaans dorp

CQ: in een klein (bus)stationnetje

Wenchuan: epicentrum van de aardbeving

Wc: de barakken waar de mensen voorlopig in leven

Wc

Dag allemaal,

December zit er bijna op en we gaan alweer een nieuw jaar tegemoet. Wat is er allemaal gebeurd? ik heb weer eens wat anders van China gezien na twee totaal verschillende trips.

De eerste trip was een week naar Songpan en Jiuzhaigou, begin december.

Het bemachtigen van de tickets was een hele opgave omdat een hele massa Chinezen zich 'ellebogend' een weg door diezelfde massa probeerde te banen. Na wat oponthoud het eerste halfuur omdat de bus constant stilviel, kwamen we uiteindelijk 4 uur na ons vertrek in Chongqing aan in Chengdu, provinciehoofdstad van Sichuan. Daar brachten we (Alex Parisien, Daniella Oostenrijkse, Corinna Zwitserse en mezelf) in een aangenaam hostel de nacht door. Klaas is pas aangekomen de volgende ochtend na een hele nacht taxi, bus,... Veel tijd om te rusten voor hem was er op de bus naar Songpan, een rit van 10 uur door onder meer Wenchuan, het epicentrum van de aardbeving in mei. Nog altijd zijn de gevolgen van deze natuurramp bijzonder zichtbaar. Hele partijen aarde en rotsen zijn van de bergflanken naar beneden gekomen, de mensen leven tijdelijk in barakken terwijl de huizen door man en vrouw, groot en klein worden heropgebouwd.

松潘 (Songpan) zelf is een kleine stad met in het centrum de oude stad vol winkels en restaurants om de toenemende toeristenstroom op te vangen. De dag na aankomst vertrokken we voor een schitterende driedaagse te paard. Een van de mooiste dingen die ik tot nu toe ooit heb gedaan. De landschappen (bergen, half bevroren rivieren, wouden in de mist,...), de paarden, de atmosfeer. Een tibetaans huis ergens halverwege Songpan en 'Xuebaoding', een bergtop van 5588m, was onze uitvalsbasis voor de rit naar de berg. Helaas raakten we niet hoger dan 4500m omdat de paden in de winter nogal gevaarlijk kunnen zijn. Het huis was bijzonder gezellig, maar 's nachts ijskoud! Geen elektrisch deken, geen centrale verwarming, geen vuur in de slaapkamer, maar wel een temperatuur van zo'n -5 graden. Met al onze kleren aan en onder een hele hoop dekens hadden we het nog steeds koud. Omdat niemand echt kon slapen, waren we om 5u 's ochtends al aan het babbelen en lachen.

Na drie dagen te paard, gingen Alex en Daniella terug richting Chongqing. Corinna, Klaas en ik gingen verder noordwaarts naar 九寨沟 (Jiuzhaigou), 'vallei met negen (Tibetaanse) dorpen', een schitterend beschermd natuurreservaat (staat op Unescolijst). Jiuzhaigou is een vallei in de vorm van de letter 'Y' met schitterende meren (zo'n helder water heb ik nog nergens anders gezien), heuvels waarin zich naar verluidt nog enkele panda's schuil houden, maar dat is waarschijnlijk gewoon een truc om meer volk te lokken. Omdat het laagseizoen al van start was gegaan, waren er helaas een heleboel 'trails', wandelpaden in de natuur, gesloten en dus waren we genoodzaakt de weg te volgen waar ook de toeristenbusjes af en aan reden. Twee dagen hebben we er doorgebracht en als souvenir hebben we een minidenneboom uit het park gesmokkeld in de mouw van Corinna's jas, onze eigen kerstboom in Chongqing!

凤凰 (Fenghuang), 'phoenix', was een idee van Alex, de Parisien. Ikzelf had nog nooit van de stad gehoord en wilde eigenlijk liever naar Chengdu, maar omdat Alex in januari al terug naar Parijs gaat en er voor Chengdu dus nog tijd genoeg is, besliste ik toch mee te gaan samen met de vaste bende, zo'n 15 mensen in totaal. Alex had alles georganiseerd (vervoer, gids, hotel, eten,... voor een prijs van 68 euro) Fenghuang is een klein historisch stadje, best gezellig, maar ik had het gevoel dat het een groot toneel was. In veel van de traditionele huisjes waren toeristenwinkels gevestigd, er stonden veel standjes waar je snacks kon kopen en de mensen die hun kleren op traditionele wijze in de rivier wassen doen dit waarschijnlijk iedere dag voor de toeristen terwijl ze thuis allemaal een wasmachine hebben. Desondanks heb ik me wel heel goed geamuseerd en was het zeker eens de moeite om te zien hoewel volgende keer liefst aan een iets schappelijker prijsje.

Kerstavond hebben we in 'beperkte' kring gevierd. Klaas en ik waren al vrij vroeg weg om inkopen te doen in Metro, een winkel die vergelijkbaar is met onze Makro. 's Middags probeerden we zoveel mogelijk potten en pannen te verzamelen en op twee verschillende appartementen begonnen we dan te koken voor 25 man. Gelukkig hebben we nog wat hulp gekregen van de Koreaantjes. De avond zelf verliep vlekkeloos. Geen klachten over het eten en voor de kados had iedereen op voorhand een naam getrokken waarvoor de persoon in kwestie een kado moest kopen. we speelden spelletjes, we zongen,... Op Sanxia Guangchang ging het er iets minder rustig aan toe. Duizenden Chinezen verzamelden zich op het plein en begonnen met opblaasbare plastieken knuppels op elkaar te kloppen. Nog nooit heb ik zo'n massa Chinezen bij elkaar gezien. Waar dit vreemde gebruik vandaan komt, heeft nog niemand mij weten te vertellen.

Tenslotte wil ik iedereen een vrolijk kerstfeest wensen en alvast een gelukkig en voorspoedig 2009.